BIELSKO-BIAŁA – MIASTO W GÓRACH
Miasto w górach, miasto historyczne, miasto o pięknej architekturze, miasto ludzi młodych, miasto ludzi przedsiębiorczych, miasto stu przemysłów, miasto kultury, bajkowe miasto?
Określenia tego miasta, wyjątkowego na mapie Polski, można by mnożyć w nieskończoność. I może dlatego tak trudno znaleźć dla niego jeden dominujący wyróżnik. Z jednej strony – to miasto spełnione, z drugiej – bez przerwy poszukujące i podejmujące nowe wyzwania.
Największym naturalnym bogactwem Bielska-Białej jest położenie – na wzgórzach, u stóp Beskidów. Wiele beskidzkich szlaków bierze tu swój początek; prowadzi na Szyndzielnię, Klimczok czy Dębowiec. Malownicze ścieżki zachęcają do spacerów po Cygańskim Lesie, czy wokół zapory wodnej w Dolinie Wapienicy. Zimą królują tu narty, snowboard, kuligi, a latem piesze wyprawy, rowerowe czy konne przejażdżki. Dla ambitnych miłośników rowerów zdecydowanym wyzwaniem są górskie trasy Enduro. Pobliskie jeziora i okoliczne tereny to raj dla żeglarzy, szybowników, lotniarzy i paralotniarzy.
Położenie miasta nie pozostało bez wpływu na bogactwo gospodarcze. Jego zamożność, budowana przez wieki, opierała się na ciągłym rozwoju handlu i przemysłu. To miejsce, z którego zawsze było równie blisko do Warszawy, Wiednia, Pragi czy Budapesztu. Przedsiębiorcze elity, wywodzące się ze środowisk katolickich, żydowskich czy protestanckich, decydując o jego rozwoju, kreowały miasto jako wygodne, piękne i nowoczesne miejsce do życia. To w Bielsku założono pierwszą w tej części Europy linię tramwajową, wdrożono system wodno-kanalizacyjny, a telefony pojawiły się niemal natychmiast po wynalazku Bella. Stąd wędrowały do Europy i za ocean najwyższej jakości wełniane tkaniny.
Miasto, to przede wszystkim ludzie. Ludzie pozostawiają po sobie ślady. Mury, ulice, mosty, place. W tych murach księgi zapisane różnymi, znanymi i nieodkrytymi jeszcze losami. Na ulicach kolejne pokolenia bielszczan, dziś może nieco obojętnie przechodzących obok pięknej secesji i tego co ją otacza, choć coraz częściej budzi ich z uśpienia zachwyt turystów. Mosty, kiedyś jeszcze dzieliły, dzisiaj łączą na trwałe. Place wreszcie, to miejsca spotkań, krzyżujących się dróg historii i współczesności.
Bielsko-Biała, zwane Małym Wiedniem, swój architektoniczny splendor zawdzięcza wiedeńskim i kształconym w Wiedniu architektom. Nie szczędzili oni talentu, by wznosić dla mieszczaństwa i przemysłowców neorenesansowe i neobarokowe kamienice, okazałe wille, mające jednocześnie świadczyć o sukcesie i aspiracjach mieszkańców. Najwięcej reprezentacyjnych gmachów wzniesiono tu głównie w XIX wieku; to wtedy powstawały najbardziej reprezentacyjne budowle publiczne Bielska i Białej: ratusz, dworzec kolejowy, teatr, czy poczta główna. Katolickie i ewangelickie świątynie, nieistniejące już dziś synagogi, to wciąż żywe karty nowych dziejów mieszkańców grodu.
Nad Bielskiem góruje najchętniej odwiedzane przez mieszkańców i turystów stare miasto, z zamkiem książąt Sułkowskich. Dziś mieści się tu Muzeum Historyczne, w którym można podziwiać piękne wnętrza dawnej arystokratycznej siedziby, poznać historię miasta i obejrzeć ciekawe zbiory sztuki. Książęca rodzina Sułkowskich związała swe losy z miastem na blisko trzy wieki. Teraz jest jego piękną historią.
Staromiejski Rynek od wczesnej wiosny do późnej jesieni tętni życiem; rozbrzmiewa muzyką, rozmowami, śmiechem turystów i mieszkańców, zasiadających w ukwieconych kawiarnianych ogródkach.
Bielsko-Biała to miasto, w którym dobrze się uczy, pracuje, odpoczywa i spędza aktywnie czas. Po prostu warto tu żyć!
